|
NIEUW!!!
Nieuwsberichten
ZOEKEN OP TREFWOORDEN
Bodyprotector
Centered riding
Classificatie
Diabetes en sport
Dwarslaesie en sport
Dressuurproeven
EAT
Grade keuringen
Inkendaal singel
INTRA
Logopedie
Men hulpmiddelen
Mobiel opstapperron
Oefentoestellen
Psychotherapie
Quarterhorses
Rugblessures
Singels
Teugels
IJslanders
Zadels
|
|
ARTIKELEN
RIJDEN MET EEN DWARSLAESIE
Het ontwerp van een zadel voor mensen met een dwarslaesie;
Danny Kroetch maakte dit zadel voor Mariëlle Blankestijn
Tekst en foto's: Mariëlle Blankestijn
Sinds oktober 2004 heb ik een dwarslaesie op th12 niveau.
Dat betekent dat ik verlamd ben vanaf de heupen, geen gevoel heb in mijn billen en benen en een
slechte rompbalans heb.
Toen ik ruim een jaar na mijn ongeluk weer op mijn eigen paard ging rijden
bij de NCPG, heb ik eerst een westernzadel aangeschaft. Hier heb ik ongeveer 2½ jaar mee gereden.
Achteraf bleek, dat mijn lichaamshouding in dat zadel niet optimaal was en dat veroorzaakte
balansproblemen. Hierdoor ben ik dus ook een paar keer van mijn paard gevallen. Bovendien kon ik
alleen maar de knop voorop het zadel vastpakken als het te spannend werd, maar daaraan kan je jezelf
niet voldoende vasthouden. Dat was dus schijnveiligheid. Toen ben ik - via de NCPG - in contact gekomen
met Danny Kroetch.

Hij adviseerde mij om een van zijn reguliere dressuurzadels aan te schaffen, waar hij
en aantal aanpassingen op zou maken.
Om te beginnen maakt hij zadels op maat (voor zowel paard als ruiter)
met een "luchtsysteem", waardoor het voor het paard heel comfortabel is. Zeker in vergelijking met een
westernzadel was het voor mijn paard een verademing. Dat was goed te zien aan de (vrije) manier van
bewegen met dit zadel.
Verder heeft Danny, rekening houdend met mijn lichamelijke beperkingen,
de volgende aanpassingen op het zadel gemaakt:
1. Zeer zachte zitting en 2 extra kussentjes aan de achterzijde voor een diepere zit.
2. Aan de voorkant van het zadel een beugel, die ik tijdens draf en galop met één hand kan vasthouden.
In panieksituaties hou ik het met 2 handen vast en kan er weinig misgaan.
3. Extra grote wrongen, die met klittenband zijn bevestigd. Deze zorgen ervoor, dat mijn been daar
rustig achter kan liggen.
4. Klittenbandjes op het zweetblad om mijn benen te stabiliseren. Deze worden kruislings vastgemaakt,
zodat ze in panieksituaties makkelijk losschieten.
5. De beugelriemen gaan onderaan het zweetblad naar de binnenkant. Dit zorgt ervoor dat de "zwaai",
die door mijn benen wordt gemaakt, tot een minimum wordt beperkt.
6. In mijn stijgbeugels zitten zgn. "toestops", die voorkomen, dat mijn voet door de stijgbeugel schiet.
Aan de binnenzijde van de "toestops" hebben we klittenband bevestigd (en ook aan de onderkant van mijn
schoenen), zodat mijn voet ook niet aan de achterzijde van de stijgbeugel kan losraken
(in panieksituaties gebeurt dat wel).

Sinds ik gebruik maak van dit zadel is mijn zelfvertrouwen met sprongen vooruit gegaan.
Ik voel me een stuk veiliger op mijn paard. Ook heb ik mijn ultieme doel bereikt…..ik ben weer
in staat om (gecontroleerd en zelfstandig) te galopperen.
Kortom: dit zadel heeft er voor gezorgd
dat ik ondanks mijn beperkingen, weer "echt" aan het paardrijden ben.
Meer over Danny Kroetch
Informatie over Danny Kroetch vind je hier

|
|